We zitten middenin de veertigdagentijd. Altijd een goed moment om de film Chocolat nog eens te bekijken. Chocolat, een semi-religieus ‘er-was-eens’, speelt zich namelijk af aan het begin van de vastenperiode.

‘Chocolat’

De film ‘Chocolat’ start met een stem die ons leert dat de bewoners van het fictieve Franse dorpje Lansquenet van rust houden – tranquilité. Een eigenaardige observatie gezien de tekst van het misgezang die we vervolgens te horen krijgen:

“Come Holy Ghost, Creator come from Thy bright heavenly throne, come take possession of our souls”.

De devote bede lijkt te worden vereerd met de komst van de nomade Vianne Rocher (Juliette Binoche) die halt houdt daar waar de noorderwind haar voert om de lokale zielen te beroeren, meer nog, in bezit te nemen.

De vastenperiode dient hier als achtergrond voor een strijd waarbij het openen van een chocolaterie door Vianne een eerste ingrijpende aanval is op de godsdienstige sereniteit van deze brave zielen. Ze kennen de prijs van bezwijken: tien weesgegroetjes en twintige onzevaders… én de toorn van de burgemeester, Comte de Reynaud, het moreel en religieus gezag van dit gehucht.

De strijd

Een oppervlakkig oordeel kan de kijker echter op het verkeerde been zetten: ja, de inwoners volgen jaar in jaar uit slaafs de kerkelijke tradities onder nauwlettend toezicht van de burgemeester. Dit is waarlijk een dorpje eeuwig ondergedompeld in één lange uitgerekte vastenperiode dat zelfs in de meeste feestelijke momenten van het jaar de boodschap ontvangt dat afstand nemen van wereldse genoegens het opperste goed is. Maar laat deze perceptie geen reden zijn om te veronderstellen dat zich hier een strijd zal ontwikkelen tussen de holle tradities van de Roomse kerk en de doorleefde bezieling van de heidense vrije geest van Vianne. Een strijd die echter wel door Reynaud zijn voorvader werd gevoerd:

“The first Comte de Reynaud expelled all the radical Huguenots (nvdr, Franse protestanten) from this village. You and your truffles present a far lesser challenge”

Onze ziel

Het strijdtoneel vindt niet plaats op het marktplein, in de kerk of achter de toog van de chocolaterie, maar in de zielen van alle personages die gebonden zijn. De burgemeester heen en weer geslingerd tussen zijn verlangen om God te dienen en de wet na te leven, Vianne als slaaf van die opstekende noorderwind, gebonden om stad na stad te verrassen met heilzame chocolade, vergezeld door de as van haar Mayaanse moeder. Een willoos bestaan als terugkerend thema.

Chocolat vertelt ons over de impact van as en de wind als waren het personages die invloed uitoefenen op wie we zijn en hoe we omgaan met gebondenheid en vrijheid. Chocolat schildert in rood en grijs een portret van mensen die toeleven naar Pasen en hoe ze omgaan met tradities, heidens of christelijk, hoe ze die manipuleren tot iets wat ze zelf ervan willen maken. Zo biedt deze film ons de mogelijkheid om onszelf voor God te plaatsen en de balans op te maken van ons leven met Hem: bevrijd en hersteld in Jezus of geknecht en gebonden door alles wat daarvoor in de plaats kan komen.

– geschreven door Filip De Cavel (Gent)

Tagged with →  

Geef een reactie